يونجه و 40 درصد کنسانتره به صورت دو وعده در روز در اختيار دام ها قرار گرفت. قبل از شروع آزمايش، 25 درصد جيره غذايي به مدت يک ساعت در اختيار گوسفندان قرار داده شد. پس از اتمام يک ساعت خوراک باقي مانده برداشته شد. سپس حيوانات به مدت 4 ساعت در حالت گرسنگي قرار گرفتند. با خاتمه 4 ساعت گرسنگي، يونجه چين اول به مقدار 100 گرم و به مدت 5 دقيقه در اختيار هر سه راس گوسفند قرار گرفت و در خاتمه 5 دقيقه مقدار پس مانده چين اول از جلوي هر کدام از گوسفندان جمع آوري و سپس توزين گرديد. دوباره به هر حيوان در حدود 20 دقيقه گرسنگي داده شد. سپس يونجه چين دوم به مدت 5 دقيقه و به اندازه 100 گرم در اختيار هر سه راس گوسفند قرار گرفت. با خاتمه 5 دقيقه ميزان پس مانده چين دوم از جلوي گوسفندان جمع آوري و هر کدام بطور مجزا توزين شدند. براي يونجه چين سوم نيز به همان شکل چين دوم عمل شد. لازم به ذکر است در مربع هاي بعدي ترتيب تغذيه چين هاي يونجه در مراحل بعد از گرسنگي تغيير يافت. در نهايت با استفاده از وزن پس مانده هر گونه از طريق رابطه زير ارزش STIR براي هر نمونه تعيين گرديد.
STIR = W1 – W2 / T
W1 = وزن اوليه خوراک (100 گرم از هر چين يونجه که در اختيار هر راس گوسفند قرار مي گيرد).
W2 = وزن پس مانده يونجه پس از 5 دقيقه تغذيه گوسفندان.
T = مدت زماني است که هر چين يونجه در اختيار حيوانات قرار مي گيرد (بر حسب دقيقه).
براي تجزيه آماري داده هاي بدست آمده در اين روش از طرح چرخشي مربع لاتين استفاده شد که مدل آماري طرح در زير آمده است. براي مقايسه ميانگين ها در همه چين ها از آزمون چند دامنه اي دانکن در سطح 05/0 استفاده شد.
Yij(k)m = µ + SQm + P(SQ)im + A(SQ)jm + T(k) + eij(k)m
Yij(k)m= ميزان خوشخوراکي تعيين شده براي دوره i اٌم، حيوان j اٌم، k اٌمين تيمار در مربع m اٌم. SQm= اثر m اٌمين مربع. P(SQ)im= اثر دوره i اٌم در داخل m اٌمين مربع. A(SQ)jm= اثر j اٌمين حيوان در m اٌمين مربع. T(k)= اثر k اٌمين چين يونجه. eij(k)m= اثر خطاي تصادفي با ميانگين صفر و واريانس2?

3-1- ترکيبات شيميايي چين هاي يونجه:
داده هاي جدول 3-1 ميانگين مواد مغذي اندازه گيري شده در مواد خوراکي مورد آزمايش را نشان مي دهد. از لحاظ ماده خشک، يونجه چين سوم بيشترين درصد (62/93) و يونجه چين يک کمترين درصد ماده خشک را دارا بودند (56/91) که با داده هاي گزارش شده توسط تقي زاده و همکاران (1382) براي يونجه (93%)، داده هاي ريبريو و همکاران1 (2005) (5/91 درصد) داده هاي عبدي و همکاران (1384) براي ماده خشک يونجه (39/91%) و نيز مقادير گزارش شده توسط تقي زاده و همکاران2 (1380 و 2005)، به ترتيب 63/92 و 00/93 درصد مشابه بودند. از نظر ماده خشک کمي بيشتر از داده هاي مربوط به يونجه در جداول NRC (3/90%) با شماره بين المللي “023-00-1” بود (نيکخواه و امانلو، 1381). و نيز مقادير ماده خشک بدست آمده براي چين هاي مختلف يونجه نسبت به مقادير ماده خشک گزارش شده در جداول AFRC(1997) که براي يونجه خشک شده مقدار 5/89% و همچنين کلين چيت و همکاران3 (2007) (1/89 درصد) تراتر و همکاران4 (2001) (7/89 درصد) بيشتر بودند. يونجه هاي مورد مطالعه در اين تحقيق در مقايسه با داده هاي گزارش شده توسط فوستر و همکاران5 (2007) (71/95 درصد) کمترين مقدار را دارا بودند . از نظر درصد پروتئين خام يونجه چين سوم با (44/15) درصد و يونجه چين دوم با (63/13) درصد بترتيب داراي بيشترين و کمترين مقدار پروتئين خام بودند. با داده هاي مربوط به يونجه در جداولNRC (1989 ) (2/19) با شماره بين المللي “023-00-1” مشخص گرديده از نظر پروتئين خام کمتر بودند. همچنين مقادير پروتئين خام بدست آمده براي چين هاي مختلف يونجه نسبت به مقادير پروتئين خام گزارش شده در جداول AFRC (1997) (9/19% )، کلين چيت و همکاران1 (2007) (2/18 درصد) تراتر و همکاران2 (2001) (8/18 درصد) کمترين ميزان را دارا بودندهم چنين در مقايسه با مقادير پروتئين خام يونجه توسط نجف نژاد (1385) در هر چهار مرحله رشد (آغاز غنچه دهي54/23، غنچه دهي کامل33/23 آغازگلدهي14/23 و گلدهي کامل37/21)، داده هاي فرستر و همکاران3 (2007) (79/19 درصد)، تقي زاده و همکاران (1380) (64/22%) و مطالعه ريبريو و همکاران 4(2005) (2/20 درصد) تفاوت نشان دادند. در مقايسه با مقادير بدست آمده توسط تقي زاده (1375) براي يونجه خشک (07/0±01/13) ، هر سه چين برداشت مقادير بيشتري را نشان دادند. ولي داده هاي بدست آمده براي پروتئين خام نسبت به داده هاي گزارش شده توسط تقي زاده و همکاران (1382) براي يونجه (5/15%)، گزارشات عبدي و همکاران (1384) (03/15%) تقريبا مقادير مشابهي را داشتند.
در مقايسه داده هاي بدست آمده در اين تحقيق با داده هاي طباطبايي و همکاران (1384) پروتئين خام گزارش شده براي مرحله شروع گلدهي يونجه براي قسمت هاي بوته کامل، برگ و ساقه به ترتيب 00/19، 93/27 و 87/10 بود و نيز مقادير پروتئين خام قسمت هاي بوته کامل، برگ و ساقه در مرحله گلدهي کامل بترتيب 06/17، 48/26 و 95/10 بود. که تفاوت هاي موجود در مقادير پروتئين خام علوفه يونجه را علاوه بر تفاوت در واريته به تفاوت در مرحله بلوغ گياه و نيز قسمت هاي مختلف گياه مي توان ربط داد.
از نظر مقدار الياف خام غير قابل حل در شوينده خنثي (NDF)، يونجه چين اول با 68/53 درصد و يونجه چين دوم با 28/48 درصد به ترتيب بيشترين و کمترين مقدار را دارا بودند و همچنين از نظر مقدار الياف خام نامحلول در شوينده اسيدي (ADF)، يونجه چين اول با 26/44 درصد و يونجه چين دوم با 81/40 درصد به ترتيب بيشترين و کمترين مقدار را دارا بودند.

مقادير بدست آمده در اين تحقيق در مقايسه با داده هاي کلين چيت و همکاران1 (2007) که براي NDF و ADF به ترتيب مقادير 7/44 و 6/32 درصد را گزارش نموده بودند و نيز نسبت به داده هاي برودريک و همکاران2 (2002) به ترتيب 5/43 و 7/34 درصد، بيشترين مقدار را داشتند.
تراتر و همکاران3 در سال 2007 مقدار NDF يونجه را 2/56 درصد گزارش نمودند که کمي بيشتر از داده هاي بدست آمده در اين تحقيق بود.

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید